روی پل، از پشت سر قامتی گذشتم که روی جان‌پناه خم شده بود و به نظر می‌رسید دارد گذر آب را تماشا می‌کند. نزدیک‌تر که شدم، هیکل ترکه و باریک زن جوانی را دیدم که لباس سیاه پوشیده بود. میان تیره و یقه‌ی بالا پوشش، فقط پس گردن شاداب و خسیس که من نسبت به آن حساس بودم، دیده می‌شد. اما پس از اندکی دودلی به راهم ادامه دادم...حدود پنجاه متری دور شده بودم که صدایی شنیدم به رغم دور بودن، در سکوت شبانه به نظرم وحشتناک آمد، صدای افتادن جسمی توی آب، بی‌درنگ ایستادم، اما به طرفی که صدا آمده بود، برنگشتم. کم و بیش پس از آن، صدای فریادی را شندیم که چندین بار تکرار شد و همراه با مسیر آب جلو می‌رفت، بعد از ناگهان خاموش شد. سکوتی که پس از آن در دل شب ناگهان به حالت تعلیق درآمد، به نظرم پایان نا‌پذیر آمد. دلم می‌خواست بدوم ولی از جایم تکان نخوردم...

فروشگاه اینترنتی مسترکتابز